55. Hüzün müdür, keder midir, elem midir, gam mıdır?

İçimde bir duygu var ve ben saatlerdir adını koymaya çalışıyorum.

Bilmiyorum hüzün müdür, keder midir, elem midir, gam mıdır?

Sanki, imkansız şekilde, solcu bir kıza aşık, ülkücü bir delikanlının; Selami Şahin'den Sende Kalmış şarkısını dinlerken hissettiğine benzer bir duygu. 

Komik gibi ama değil.

Hüzün: Sebepsiz yere ortaya çıkabilen, derin ve genellikle olgunlaştırıcı bir ruh halidir. Ani bir acıdan ziyade, zaman zaman yüzeye çıkan ince bir burukluk, sessizlik ve melankoli durumudur.

Keder: Elden çıkan fırsatlara veya kayıplara duyulan üzüntüdür. Somut bir kaybın, ayrılığın veya olumsuz durumun sonucunda ortaya çıkan sarsıcı ve belirgin bir acıdır.

Elem: Fiziksel veya ruhsal olarak yaşanan acı ve ıstıraptır. Genellikle kişinin içini acıtan, ruhunu daraltan genel bir sıkıntı halini ifade eder.

Gam: Genellikle aşk, özlem veya hayal kırıklığı ile iç içe geçmiş gönül darlığıdır. Divan edebiyatında da sıklıkla ele alınan, kişinin iç dünyasını saran derin bir kasvet halidir.

Meraklısına: 

Cesar Vallejo - Umuttan Söz Etmek İstiyorum

"Bu acıyı Cesar Vallejo olarak çekmiyorum. Şu anda ne sanatçı, ne bir insan, hatta ne de bir canlı varlık olarak acı çekmiyorum. Bu acıyı bir Katolik, bir Muhammedi yahut dinsiz olarak çekmiyorum. Yalnızca acı çekiyorum bugün. Adım Cesar Vallejo olmasaydı da çekecektim bu acıyı. Sanatçı olmasaydım aynı acıyı duyacaktım yine. İnsan da olmasaydım, hatta canlı varlık da, böylesine çekecektim acıyı. Katolik de olmasam, tanrıtanımaz da olmasam. Muhammedi de olmasam yine acı içinde olacaktım. Bugün en dipten başlayarak acı çekiyorum. Yalnızca acı çekiyorum bugün.

Açıklamasız bir acı içindeyim şu anda. Öyle derin ki acım bir sebebe bağlanamaz, sebepsiz de olamaz. Sebep ne olsun ki? Ona sebep olabilecek önemde ki şey nerde? Hiçbir şey sebebi değil, hiçbir şey ona sebep olacak güçte değil. Bu acıdan doğan şey ne işe yarar? Benim acım bir tuhaf kuşların kuzey ve güney ruzgârlarından döllenip saldıkları tarafsız yumurtalardandır. Sevdiğim kız ölseydi, acım çektiğim acı olmakta devam ederdi. Boynumu kesselerdi usturayla, ben yine şimdi duyduğum acıyı duyardım. Bu hayatta değil bir başka hayatta olsaydım, çekeceğim bundan başka bir acı olmazdı. Bugün en yücelerden başlayarak acı çekiyorum. Yalnızca acı çekiyorum bugün.

Açların acısına bakıyorum da benimkinden nasıl da uzakta görüyorum onu. Açlıktan ölecek olsam, bir ot olsun biterdi mezarımdan. Aynı şey âşıklar için de öyledir. Aşığın kanı, hangi kaynaktan ve ne yöne aktığı belli olmayan benim kanım yanında nedir ki?

Şimdiye dek evrendeki her şeyin kaçınılmaz olarak baba-oğul bağlantısı içinde olduklarını düşünürdüm. Oysa bugün işte bakın ne babadır benim acım ne oğul. Batan gün olmaya tümseği yok, fazlasıyla sinesi var doğan gün olmak için ve loş bir yere konacak olsa hiç ışık salmayacak, aydınlık bir yere koysan gölgesi olmaz. Bugün acı çekiyorum, olsun ne olacaksa. Bugün acı çekiyorum yalnızca."