Gianni Berengo Gardin, fotoğrafçılığın "sadece bir deklanşöre basma eylemi" olmadığını, karşınızdakinin onurunu koruyarak onun dünyasını dünyaya anlatma biçimi olduğunu söyler.
Umutsuz Sevinç ise, 1990'ların ortasında Avrupa'da Roman topluluklarına karşı yükselen yabancı düşmanlığına karşı çekilmiştir. Bu çalışması Leica Oskar Barnack Ödülü (1995) 'nü almıştır.
Gardin şu temel çelişkiyi vurgular:
Umutsuzluk:
Toplumun kıyısında yaşamanın getirdiği yoksulluk, kamplardaki hijyen eksikliği, fiziksel zorluklar ve her an yerlerinden edilme korkusu.
Sevinç:
Tüm bu zorluklara rağmen aile bağlarının gücü, kutlamaların içtenliği, çocukların oyunları ve hayata tutunma biçimlerindeki o şaşırtıcı direnç.
Gardin, bu "tezatlığı" tek bir karede birleştirmeyi başarır.
Meraklısına :
Biz Gardin'i en çok şu fotoğrafı ile tanırız. Fotoğraflarında bazen kurgucudur ama olsun. Hangimiz değiliz ki?
 |
| Toskana, 1965 |
ben değilim, yani kurgucu, hiç değilim :)
YanıtlaSilBakıyoruz efendim, takipteyiz. Alabildiğine kurgusuz ve dokunaklı fotoğraflarınız.
SilAma keşke diyoruz; hep ortalama bir insan boyu yüksekliğinden, dünyaya yatay bakmasanız. Azıcık diz kırsanız ya da birazcık yükseğe çıksanız. Sağı var, solu var, hatta tersi bile var bu bakışların di mi efendim.